Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.

Logo NInA
Paweł Szymański, fot. Marek Suchecki dla Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego
Powrót

Paweł Szymański | Dekada kultury audiowizualnej

Utwór jest częścią eseju multimedialnego stworzonego wspólnie przez 20 osobowości polskiej kultury i zaprezentowanego 24 lutego 2017 podczas Finału NInA – wydarzenia komentującego ostatnią dekadę w kulturze audiowizualnej, a zarazem podsumowującego działalność NInA na kilka dni przed zaplanowanym przez MKiDN połączeniem z Filmoteką Narodową.

Paweł Szymański

Studiował kompozycję u Włodzimierza Kotońskiego (1974–1978) i Tadeusza Bairda (1978) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem. W latach 1982-87 wykładał na Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury tej uczelni. Kontynuował studia u Romana Haubenstocka-Ramatiego. Był także stypendystą Deutscher Akademischer Austauschdienst w Berlinie (1987-1988). Współpracował ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia (1979-81), z Niezależnym Studiem Muzyki Elektroakustycznej (1982-84) i Studiem Muzyki Elektronicznej Akademii Muzycznej w Krakowie (1983). Początki twórczości Szymańskiego, jego młodzieńcze kompozycje, naznaczone były awangardą. Widać to między innymi w „Epitafium na dwa fortepiany” (1974) i „Limerykach na skrzypce i fortepian” (1975). Jan Topolski w rysie biograficznym nazywa go „kompozytorem pokolenia stalowolskiego” – debiutującego podczas festiwalu w Stalowej Woli. Należą do niego także: Lasoń, Knapik, Krzanowski. Paweł Szymański tworzy około dwóch utworów rocznie. Od początku swojej pracy artystycznej stworzył około pięćdziesięciu kompozycji.

Zobacz również